Nui's profileI'm Nui - Saran.PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 27 Talking about งานแต่งงาน ณัฏฐ์ฑิกาณฑ์ - ศรัณย์จัดงานช่วงเช้า, กลางวัน ที่ อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรีครับ งานแต่งงาน ณัฏฐ์ฑิกาณฑ์ - ศรัณย์ View My Family in a larger map March 31 Talking about YouTube - d2r Thai freerunning stunt show-GuRu & x-venture magazine 2ทีมของพี่หนึ่ง Quote Talking about YouTube - d2r Thai freerunning stunt show-GuRu & x-venture magazine 2 February 13 Talking about YouTube - Huamark Games +60kg Pickปิ๊กแข่ง Kumite กีฬามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 36 หัวหมากเกมส์ Talking about YouTube - Huamark Games +60kg Pick February 26 โครงการณ์สร้างนักกีฬาเยาวชน กีฬาคาราเต้โดรับสมัครนักเรียนที่กำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี เพื่อฝึกซ้อมร่วมกับชมรมคาราเต้ ม.หอการค้าไทย โดยการซ้อมจะเริ่มเดือนมีนาคม - พฤษภาคม 2551 และจะเปิดชมรมที่โรงเรียนสุรศักดิ์มนตรีในปีการศึกษา 2551 อีกด้วย
ถ้านักเรียนคนไหนมีแวว ทางชมรมจะสนับสนุนค่าใฃ้จ่ายในการเรียน และส่งแข่งขันในนามของโรงเรียน และให้ทุนกรณีศึกษาต่อที่ ม.หอการค้าไทย รายละเอียดติดต่อได้ที่ชมรมคาราเต้ ม.หอการค้าไทย http://blog.utcckarate.com/search/label/Contact
February 16 โกจูไกคาราเต้
ช่วงนี้ได้กลับมาช่วยงานที่สมาคมคาราเต้โดโกจูไก ซ.ร่วมฤดี เรื่องการจัดเก็บค่าเรียน และการเพิ่มจำนวนนักเรียน ก็เลยได้ทำหน้าเพจ http://www.thaikaratedo.com/gojukai เพื่อโปรโมทสมาคม ที่มีค่าเรียนที่ถูกมากๆ เริ่มต้นเพียง 300 บาทต่อเดือนเท่านั้นเอง Kata November 27 มหกรรมการแข่งขันกีฬาจะแข่ง SEA Games แล้วครับ ยุ่งมากเลย ไหนจะงานที่บริษัท ไหนจะงานสมาคมคาราเต้ ไหนจะต้องสอนคาราเต้ที่หอการค้า ตาย ๆ พ่อก็โทรมาเร่งเรื่องทำเวปอีก (ยังไม่ได้ไปคุยเลย อย่าพึงโกรธนะครับ) เดือนธันวาคมก็ต้องไปที่โคราช เดือนมกราคมก็ต้องไปที่นครฯ เฮ้อ เหนื่อย!!! จริงๆ September 04 ทำงานที่กระทรวงการคลังเดือนนี้มาทำงานที่กระทรวงการคลังครับ หลังจากที่ไปนั่งเล่นที่กสิกรมาหนึ่งสัปดาห์
July 27 และแล้วก็ต้องไปทำงานที่ KBankหลังจากนั่งว่างมา 2 เดือน ก็ได้ไปทำงานซักที ถึงจะไกลไปหน่อยก็เถอะนะ แต่ก็ยังดีกว่าอยู่เฉย ๆ แน่นอน
เรื่องเรียนภาษาคงต้อง Drop ไว้สัก 2-3 เดือน ส่วนเรื่องคาราเต้คงต้องเปลี่ยนมาสอนวันเสาร์แทน
เพราะตอนนี้ได้เป็นโค้ชอย่างเป็นทางการของหอการค้าไปแล้ว
หวังว่าทางกสิกรคงไม่ต่อสัญญานะ แค่ 2 เดือนก็พอ (ไกลว่ะ) July 17 เปลี่ยนไส้กรองซะทีหลังจากโดนน้าตุ๊กโทรมาเฉ่งเรื่องไส้กรอง ว่าทำไมไม่ไปเปลี่ยนให้เขาสักที ก็เลยให้คนรีบไปเปลี่ยนให้ ส่วนตัวเองก็เปลี่ยนซะด้วย หลังจากโบ้ยมาหลายเดือน
พอเปิดดูแทบ Shock เพราะไส้กรองมันโครตเน่าเลย ทนกินต่อมาได้ยังไงวะกู เอาวะ ตอนนี้ลูกค้าคนไหนยังไม่เปลี่ยน ต้องโทรบอกแล้ว เดี๋ยวเขาจะกินน้ำที่ไม่สะอาด ใครอยากดูรูปก็ไปดูที่ Album นะครับ June 23 ก้าวแรกสู่ชมรมมืออาชิพหลังจากที่ต่อสู้และฟื้นพูชมรมคาราเต้มาตั้งแต่ปี 2548 จนปีนี้ชมรมเริ่มเข้มเข็ง จากยอดสมัครในวันเปิดโลกกิจกรรมประมาณ 300 คน นับเป็นผลงานที่ยอดเยื่อมของรุ่นปัจจุบันจริง ๆ ขอชื่นชมทุกคน และอย่าพึ่งดีใจ เพราะงานหนักกำลังรอเราอยู่ May 22 ไม่สายเกินไปผมได้รับ FW Mail ดี ๆ มาบทความหนึ่ง อยากจะเก็บไว้เตือนใจตัวเอง และแบ่งปันให้ทุกคนอ่านดังนี้ กรุณาอ่านให้จบนะ วันแรกที่พวกเราเริ่มการเรียนในมหาวิทยาลัยนั้น อาจารย์ของเราได้เข้ามาแนะนำตัว และบอกให้พวกเราทำความรู้จักกับคนอื่นๆ ที่เราไม่รู้จักมาก่อน หญิงชราคนนั้นกล่าวขึ้นว่า “สวัสดี รูปหล่อ ฉันชื่อโรส อายุแปดสิบเจ็ดแล้ว มาให้ฉันกอดสักทีสิ” ผมหัวเราะกับท่าทางของเธอ และตอบอย่างร่าเริงว่า “แน่นอน ได้สิครับ” แล้วเธอก็กอดผมอย่างแรง ผมถามเธอว่า “ทำไมคุณถึงมาเรียนมหาวิทยาลัย เอาตอนที่อายุน้อยและไร้เดียงสาอย่างนี้ละ..” เธอตอบด้วยเสียงปนหัวเราะว่า “ฉันมาหาสามีรวยๆ ที่ฉันจะได้แต่งงานด้วย แล้วมีลูกสักสองสามคน...” ผมขัดจังหวะเธอ โดยถามว่า “ไม่เอาครับ..ถามจริงๆ” ผมสงสัยจริงๆ ว่า อะไรทำให้เธอมาเรียนที่นี่ตอนที่อายุขนาดนี้ และเธอตอบว่า “ฉันฝันมานานแล้ว ว่าฉันจะได้ปริญญา และตอนนี้ ฉันก็กำลังจะได้ปริญญาที่ฉันฝัน” หลังเลิกเรียนวิชานั้น เราเดินไปที่อาคารสโมสรนักศึกษาด้วยกัน และนั่งกินชอคโกแลตปั่นด้วยกัน เรากลายเป็นเพื่อนกันในทันที เมื่อถึงตอนสิ้นสุดภาคการศึกษา เราได้เชิญโรสให้มาพูดที่งานเลี้ยงของทีมฟุตบอลของเรา ผมไม่เคยลืมเลยว่า เธอได้สอนอะไรให้กับเรา ... พิธีกรแนะนำตัวเธอ และเธอก็เดินขึ้นมาที่แท่น ตอนที่เธอกำลังเตรียมตัวที่จะพูดตามที่เธอตั้งใจนั้น เธอทำการ์ดที่บันทึกเรื่องที่เธอจะพูดตกพื้น เธอทั้งอาย ทั้งประหม่า แต่เธอโน้มตัวเข้าหาไมโครโฟนแล้วบอกว่า “ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันซุ่มซ่าม ฉันเลิกกินเบียร์มาตั้งนานแล้ว แต่วิสกี้พวกนี้มันแรงจริงๆ... ฉันคงจะเอาบทของฉัน มาเรียงใหม่ไม่ทันแล้วงั้นฉันก็คงได้แค่บอกเรื่องที่ฉันรู้ให้กับพวกคุณก็แล้วกัน” พวกเราทุกคนหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง ตอนที่เธอเริ่มต้นว่า “พวกเราทุกคนนั้น ไม่ได้หยุดเล่นเพราะเราแก่หรอก แต่เราแก่เพราะว่าเราหยุดเล่น ที่จริงแล้วมีเคล็ดลับสู่การที่จะยังหนุ่มสาวอยู่เสมอมีความสุข และประสบความสำเร็จอยู่ 4 ประการ
เธอจบการพูดของ เธอด้วยการร้องเพลง “The Rose” อย่างกล้าหาญ และเธอได้แนะให้พวกเราทุกคนศึกษาเนื้อร้องของเพลงนั้นและเอาความหมายเหล่านั้นมา ใช้กับชีวิตประจำวันของพวกเรา เมื่อสิ้นปีการศึกษานั้น โรสได้รับปริญญาที่เธอได้เริ่มฝันไว้เมื่อนานมาแล้ว หนึ่งสัปดาห์หลังจบการศึกษา โรสจากไปอย่างสงบ เธอนอนหลับไปและไม่ตื่นขึ้นอีกเลย นักศึกษากว่าสองพันคนไปร่วมพิธีศพของเธอ เพื่อแสดงความเคารพ ต่อหญิงชราผู้วิเศษ ผู้ได้สอนให้พวกเขาได้รู้ ด้วยการทำให้เห็นเป็นตัวอย่างว่า ......... ไม่มีคำว่าสายเกินไป ที่จะเป็นทุกสิ่งที่คุณสามารถเป็นได้ เมื่อคุณอ่านเรื่องนี้จบลง กรุณาส่ง คำแนะนำอันดีเยี่ยมนี้ต่อให้กับเพื่อนและครอบครัวของคุณ พวกเขาคงจะชอบมัน เรื่องราวเหล่านี้ส่งต่อกันมาเพื่อระลึกถึงหญิงชราที่ชื่อ โรส จงจำไว้ว่า “การแก่ขึ้นนั้น เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่การเติบโตขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่เราเลือกได้ เราอยู่ได้ด้วยสิ่งที่เราได้รับ แต่เราจะมีชีวิตอยู่เพราะสิ่งที่เราให้ไป” May 20 เริ่มฝึกโยคะไปฝึกโยคะมาครับ 2 วันแล้ว ที่สุนีย์โยคะ มันต่างกับการออกกำลังอย่างอื่นมาก ๆ เลยเพราะที่นี่เน้นปราน(การควบคุมลมหายใจ) กับสมาธิ แต่แล่นแล้วก็รู้ึสึกดีนะครับ เหมือนเส้นมันยืดยังไงก็ไม่รู้ อยากชวนให้ทุกคนมาลองเล่นบ้างจัง May 17 ได้เวลาวางมือจากคาราเต้ถึงเวลาสักที นักกีฬาก็เคยเป็นมาแล้ว แข่งมาก็พอสมควร ได้ทำงานในสมาคมบ้าง ได้กลับมาฟื้นชมรม และได้ทำในสิ่งทีอยากทำไปแล้ว
ตอนนี้ถ้าจะให้กลับไปฝึก หรือกลับไปสอนคงไม่ไหวแล้ว เพราะร่างกายก็มีแต่จะแก่ลง และก็ไม่คิดจะเอาดีทางนี้แล้ว
แต่ที่ยังเหลืออยู่ก็คงเป็นธุรกิจจำหน่ายอุปกรณ์และชุดคาราเต้ และเวปของชมรมคาราเต้หอการค้าที่คงต้องทำต่อไป
ส่วนเรื่องชมรม คงเป็นแค่คนวางแนวทาง และปรึกษาเท่านั้น แต่จะไม่มาทำให้อีกแล้ว
ตอนนี้เรียนภาษาที่ Wall Street ลาดพร้าว และจะเรียน Yoga ที่สุนีย์โยคะ
ปีหน้าก็คงต่อปริญญาโท และก็คงได้แต่งงานสักปี 2552
มาร่วมงานด้วยนะครับ May 11 พรุ่งนี้แล้วสินะงานสัมนาครั้งแรกที่ถูกเข็นให้ไปชนกับมือ Blog ระดับประเทศ เช่นคุณเก่ง Keng.com และคุณแชมป์ exteen.com ส่วนผมหนุ่ย hack-google.com
ขอให้งานนี้ผ่านไปได้ด้วยดีเถ้อ May 07 ชีวิตที่เปลี่ยนไปตั้งแต่ผมหยุดพักเรื่องธุรกิจขายตรง และกลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติ ทำให้ได้พบกับความจริงหลายอย่าง ได้พบกับแฟน ได้สร้างชมรมคาราเต้ขึ้นมาใหม่ ได้ไปต่างประเทศ ได้ทำธุรกิจเล็ก ๆ ได้ออกรายการวิทยุ ได้เรียนภาษาอังกฤษ ฯลฯ
ไม่ใช่ว่าธุรกิจขายตรงไม่ดีนะครับ แต่เป็นเพราะผมแบ่งเวลาไม่เป็นต่างหาก อาศัยแค่ความฝันอย่างเดียวไม่พอ
แต่เมื่อผมกลับเข้าไปที่ Center (ที่ประชุมของนักธุรกิจขายตรง) ผมก็ได้พบคนที่ผมเคยร่วมงานด้วย บางคนเท่านั้นที่ก้าวไปสู่ความสำเร็จ แต่หลายคนยังอยู่ที่เดิม และหลาย ๆ คน เริ่มหมดหวัง แม้จะถูกบรรยากาศใน Center หรือ Upline คอยกระตุ้นอยู่ตลอดเวลา
การที่ผมออกมาทำให้ได้เรียนรู้หลายอย่าง และที่ขอฟันธงไปว่า ธุรกิจขายตรง ถ้าจะทำให้มีความสุขแล้ว เราต้องทำงานประจำไปด้วย และต้องทำงานประจำให้เต็มที่ อย่าพึ่งมาหวังว่า เราจะโตทางนี้แล้วไม่สนงานประจำ
ต้องแบ่งเวลาให้มีระเบียบมากขึ้น หากจะทำงานเสริม ต้องตั้งใจกับมัน ทุ่มเท แต่ไม่ควรที่จะทุ่มเวลามากเกินควร ควรบันทึกรายรับรายจ่าย งานประชุมที่มีมากเกินไปก็ควรจะลดลงบ้าง บันทึกค่าใช้จ่าย แยกออกจากงานประจำ และชีวิตส่วนตัว หรือจะกันเงินมาส่วนหนึ่งก็ได้
มีลูกค้าประจำ ไม่ควรมีไกลมากนัก สร้างรายได้เล็ก ๆ และพยายามทำให้ธุรกิจเล็ก ๆ นี้มีกำไรก่อน เมื่อเห็นว่าทำได้แล้ว ค่อยชวนลูกค้า หรือคนที่ต้องการรายได้เสริม มาเป็นนักธุรกิจ และสอนให้เขาเริ่มต้นทำเล็ก ๆ ง่าย ๆ แบบเรา
ธุรกิจขายตรงจะสอนให้เลียนแบบ Upline จริง ๆ แล้วการเลียนแบบ ไม่ใช่เลียนแบบการกระทำ
Upline บางท่านจะใช้ที่ประชุมในการขายสินค้า การติดตาม Downline
บางท่านก็ ออกไปพบลูกค้า ออกไปติดตาม Downline ข้างนอก Center
เราต้องเลือกกลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจ ให้เหมาะกับพื้นที่ของเรา และเลียนแบบ แนวคิดของ Upline ก็พอ ไม่จำเป็นต้องใช้กลยุทธ์เดียวกับ Upline ก็ได้
ความฝันใหญ่ดี แต่ก่อนที่จะไปถึงฝัน ต้องมีฝันเล็ก ๆ ด้วย
คือต้องมีความเป็นไปได้ ไม่ใช้เพ้อฝัน
ผมเป็นคนหนึ่งที่เคยมีความฝันอันยิ่งใหญ่ เคยเป็นคนหนุ่มที่ไฟแรง แต่หากเราตั้งความฝันที่ไกลเกินไป ยากเกินไปมันก็เหมือนเพ้อฝัน
และอะไรละที่คนเราต้องการ ความสุขใช่ไหม หรือว่าเงิน
ตอนนี้เรามีความสุขได้ ไม่จำเป็นต้องมีเงินเยอะ ไม่จำเป็นต้องไปต่างประเทศ ขอแค่มีรายได้พอกับรายจ่าย และรายได้นั้นต้องเกิดจากทรัพย์สิน แต่ไม่จำเป็นต้องรวยล้นฟ้า ได้อยู่กับครอบครัว ได้ใช้เวลาร่วมกัน เจ็บป่วยก็มีเงินรักษา ก็พอแล้วนี่นา
แต่ความเป็นจริง จะมีสักกี่คนที่ก้าวไปถึงจุดนี้ได้ บางคนรวยล้นฟ้า แต่ก็ไม่ได้มีโอกาสกลับประเทศไทยก็มี
ตอนนี้ผมได้เริ่มสร้างธุรกิจขายตรงของผมใหม่อีกครั้ง โดยจะนำประสบการณ์ที่สร้างชมรมคาราเต้และการบริหารธุรกิจเล็ก ๆ ของผม มาค่อย ๆ สร้างเครือข่ายธุรกิจให้เติบโตอย่างมันคง และไม่ให้ธุรกิจนี้มาเบียดบังเวลาทั้งหมดของชีวิต แต่จะต้องแบ่งเวลาทำ และจริงจังกับมัน มีแผนงานเด่นชัด มีนโยบายชัดเจน
Downline คนไหนต้องการกลับมาทำธุรกิจก็ติดต่อมาด่วนนะครับ
May 05 กลับมาแล้วจ้ากลับมาแล้วครับ หลังจากไปเดินเที่ยวสิงคโปร์มา เดินกันเหนื่อยเลย ที่นั่นการคมนาคมสะดวกมาก ๆ รถไฟฟ้าสามารถขึ้นได้ภายในอาคาร รถเมล์ก็ว่าง ทางเดินก็สะดวก สะอาด เรียกว่าถ้าการคมนาคมบ้านเราเป็นอย่างสิงคโปร์ เราจะมีเวลามากกว่านี้เยอะเลย
วันที่สองได้ไปกินอาหารเช้าที่ไชน่าทาว์น กลางวันไปพบคุณ Jason แห่ง eBay Singapore
หลังจากนั้นก็เดินไปดู เมอร์ไลออน ตัวเล็ก และนั่งรถเที่ยวไปยังห้างแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ตรงข้าม เซนโตซ่า
เย็นนี้ก็ได้ไปร่วมงานเลี้ยงกับ Google Singapore ได้พบกับคุณพรทิพย์แห่ง Google Thailand และตัวแทนจากบริษัทชั้นนำมากมายใน Singapore เช่น Nokai, P&G ฯลฯ ส่วนในไทยก็มี DTAC (ไม่แน่ใจว่ามีบริษัทอื่นไปอีกรึเปล่า)
วันที่สามก็ไปเดินเล่นแถว ๆ Little India ไปซื้อของที่ระลึก แล้วก็กลับมาโรงแรม
วันนี้ก็ถือโอกาส Update Blog ซะหน่อย ขี้เกียจพิมพ์แล้ว ไปดีก่า
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
|
|
|
